สามราตรี สองผู้แข่งขัน ราชันย์เดียว(2)
posted on 20 Oct 2008 09:54 by groovypoon in storiesแดดอ่อนยามเช้าลอดผ่านม่านบาง เป็นสัญญาณของวันใหม่... วันนี้ที่ตกลงกันไว้กับ พี่แหลมคู่ซี้ พี่เอ และพี่เจี๊ยบ ซึ่งเป็นแอร์ที่สนิทสนมกันอีกสองคนว่าจะเข้าไปเดินหาตั๋วเข้าสนามเพื่อชมการแข่งขันในวันรุ่งขึ้นด้วยกัน... พวกเรานั่งรถจากโรงแรมเข้าไปในเมืองด้วยความหวัง... หวังว่าจะมีตั๋วผีราคาไม่แพงจนเกินไปนักหลงเหลือมาถึงมือเราบ้าง เพราะขณะนี้พวกเราทั้งสี่ รวมถึงกัปตันหนุ่มอีกท่านซึ่งเป็นแฟนของลิเวอร์พูลเช่นเดียวกันกับผม ยังคงไม่มีตั๋วในมือเลยสักใบ... แต่มาเอเธนส์ด้วยใจหวังเต็มเปี่ยมที่จะมาหาน้ำบ่อหน้า ซึ่งก็ไม่แน่ใจนักว่าบ่อนั้นแห้งขอดไปเสียหมดแล้วหรือยัง
เมื่อไปถึง Syntagma Square ก็พบว่าไม่ใช่เพียงแค่พวกเราเท่านั้นหรอกที่อยากได้ตั๋วเข้าชมเกมนัดสำคัญที่จะมีขึ้นในคืนถัดไป... ผู้คนในเสื้อสีแดงของลิเวอร์พูล และแดงดำของเอซีมิลานเดินขวักไขว่เต็มเมือง หลายคนถือป้ายกระดาษที่มีข้อความแสดงตนขอซื้อตั๋วเข้าชมฟุตบอล พวกเราได้แต่มองหน้ากันแล้วคิดว่าถ้ามีคนอยากได้ตั๋วเยอะขนาดนี้ แล้วมันจะมีเหลือพอสำหรับเราหรือ?
แต่อย่าบอกใครล่ะ... ลึกๆแล้วผมมั่นใจมากทีเดียว ว่ายังไงซะ ผมก็ต้องได้เข้าไปดูเกมนัดนี้ ใน Olympic Stadium... สถานที่แข่งขันในคืนพรุ่งนี้แน่นอน แต่ผมก็ไม่ได้ออกปากบอกใครเขาหรอก... มันเป็นความรู้สึกส่วนตัวน่ะ
และไหนๆก็ไหนๆ เราพากันมาถึงเอเธนส์แล้ว ก็ขอขึ้นไปชักภาพกับมหาวิหารพาเธนอน บนยอดเขาอะโครโปลิส เสียหน่อย... ในวันที่ทั้งเมืองเอเธนส์อาบทาไปด้วยสีฟ้าอันเป็นสัญลักษณ์การแข่งขันในปีนี้ และสีแดงของสองทีมที่จะเข้าชิงชัยกันในอีกไม่ถึง 48 ชั่วโมงข้างหน้า... ใช่ครับ อีกไม่ถึง 48 ชั่วโมงที่ผมจะต้องหาตั๋วมาไว้ในกำมือให้ได้
ทางขึ้นสู่วิหารยังคงสูงชันเช่นเคย พี่แหลมออกอาการไม่ค่อยดีนัก นัยว่าไม่ค่อยสบาย แต่ยังคงขึ้นไปกับพวกเรา ด้วยกลัวจะทำให้สาวๆหมดสนุก ขณะที่ผมกลับไม่รู้สึกเหนื่อยอย่างครั้งก่อนๆ อาจเป็นเพราะอากาศที่เย็นสบายกว่าครั้งแรกที่ขึ้นมา... หรือเป็นเพราะกำลังเต็มตื้นที่ทีมรักจะได้เข้าชิงความเป็นเจ้าแห่งฟุตบอลสโมสรยุโรปก็ไม่อาจรู้ได้
ระหว่างทางสู่ยอดเขา มีผู้คนมากมายหลายชาติพันธุ์เดินร่วมทางไปกับเรา... บ้างก็แต่งตัวในชุดแข่งของทีมรัก บ้างก็ทาหน้าด้วยสีแดงหรือแดงดำแล้วแต่ว่าเป็นแฟนทีมไหน มีเหมือนกันที่หอบหิ้วธงสัญลักษณ์ประจำทีมมาด้วย ให้บรรยากาศก่อนเกมการแข่งขันดีเหลือเกิน
เมื่อมองลงมาจากยอดเขา ท้องฟ้าเอเธนส์โปร่งสะอาด มองเห็นออกไปไกลสุดตา... ทำให้นึกไปถึงคืนวันที่เคยเกรียงไกร เป็นศูนย์กลางอารยธรรมของโลก และในค่ำคืนพรุ่งนี้ดวงตานับล้านคู่ทั่วโลกก็จะจับจ้องมาที่ที่นี่อีกครั้ง และหากผมมีโชคมากพอ... ดวงตาของผมคงได้จับจ้องเหตุการณ์นั้นใกล้ๆล่ะ
ถ่ายรูปกันเป็นที่พอใจ พวกเราก็ลงมาสู่ตัวเมืองอีกครั้งตามกระเพาะเรียกร้อง แต่จะหาอะไรใส่ท้องยามนี้ดูยากเย็นเหลือเกิน เพราะร้านรวงที่เคยดูว่ามีมากมายทำท่าว่าจะไม่เพียงพอเอาซะแล้ว ด้วยผู้คนที่แห่แหนกันมาเพื่อร่วมชมเกมการแข่งขันในวันรุ่งขึ้น
จริงอยู่ที่สนามที่ใช้ในการแข่งขัน คือ Olympic Stadium กรุงเอเธนส์ที่มีความจุมากมายราวเจ็ดหมื่นที่นั่งนั้นคงไม่สามารถจุผู้คนนับแสนที่พรั่งพรูกันมาได้ทั้งหมด เธอและเขาเหล่านั้นจำนวนมากก็ทราบข้อเท็จจริงนี้ และยินดีที่จะเดินทางมาที่กรุงเอเธนส์เพื่อมีส่วนร่วมในบรรยากาศ และหาสถานที่สักแห่งเพื่อชมเกม อาจเป็นลานกว้างที่เปิดจอยักษ์ให้ชม หรือผับเล็กๆสักแห่งที่มีถ่ายทอดสดการแข่งขันพร้อมเครื่องดื่มถูกใจสักแก้ว เพียงเท่านี้ก็ทำให้พวกเขาพอใจได้แล้ว...
ความคืบหน้าในการหาตั๋วของพวกเรานับว่าไม่น่าพอใจนัก ผมบอกกับตัวเองและเหล่าเพื่อนร่วมชะตากรรมว่าไม่เป็นไรเรายังมีเวลา อีกทั้งพี่ๆคอลัมนิสต์จากสยามกีฬาที่สนิทสนมกับพี่เอ... หนึ่งในสองสาว ก็ยังออกปากว่าจะช่วยหาตั๋วให้อีกแรง แม้จะไม่รับปากว่าจะหาให้ได้หรือไม่... แต่ในความจริง ผมร้อนรนมากพอดู ถ้าใครสักคนสังเกตล่ะก็ คงเห็นผมทำตาละห้อยทุกครั้งที่เห็นคนถือตั๋วเดินผ่านไปเลยล่ะ
ก่อนกลับ พวกเราแวะเก็บบรรยากาศงาน Champions Festival ที่ Syntagma Square อีกรอบ เพื่อพบว่าผู้คนเพิ่มขึ้นกว่าที่เห็นเมื่อวันก่อนเยอะทีเดียว เรียกว่ายิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ เอ๊ย ยิ่งใกล้เวลาแข่งขัน คนยิ่งเยอะ ว่างั้นเถอะ
คืนนี้ผมต้องนอนห้องเดียวกันกับพี่แหลม เพราะพี่ๆจากสยามกีฬาไม่สามารถหาห้องพักได้ ผมจึงตกลงใจแบ่งห้องให้พี่ๆคอลัมนิสต์ได้ใช้หลับนอน... แต่ก็ไม่ได้ทำให้พี่แหลมและผมต้องลำบากใจอะไร เพราะเราก็สนิทกันอยู่แล้ว เวลาอยู่เมืองไทยผมยังแวะไปดื่มที่บ้านเขาบ่อยๆ บ่อยจนภรรยาเขาชักจะเบื่อหน้าผมแล้วล่ะ
ก่อนนอนเราพูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระ พี่แหลมดูอาการหนักกว่าเดิม ไข้ค่อนข้างสูง แม้จะทานยาไปบ้างแล้วอาการก็ยังไม่ทุเลา... ทำเอาผมเองก็ไม่สบายใจ บอกพี่แหลมว่ารีบนอนดีกว่า จะได้พักผ่อน ตั้งใจว่าคืนนี้จะไม่รบกวนพี่แหลมมากไปกว่านี้แล้ว... เอาเป็นว่าคืนนี้ผมจะนอนกรนในใจก็แล้วกัน